Ольга Жигмитова: Энэ л миний сэтгэлд амьдрах, амьсгалах бүр нисэн дүүлэх урам зориг хайрладаг

-Та Буриадын соёл урлагийг хэрхэн дүгнэхсэн бол? Би таныг хэдэн жилийн өмнө өөрийнхөө анхны концертыг тавихдаа зохион байгуулалт байдаггүйд нь ихэд гайхаж байсныг чинь санаж байна л даа.

-Буриадын соёл урлагт сонирхолтой зүйлс багагүй болжээ. Энэ мэдээж баярлуулж байна л даа. Зохион байгуулалтын асуудал тааруухан ч энэ бол хамгийн гол нь хүмүүсийн ухамсарт байгаа юм шүү дээ. Хариуцлага, өөрийнхөө ажил үүргийг ойлгосон байдал, бүгдийгээ зориулах сэтгэл мөн амласан хэлсэндээ хүрдэг байх зэрэг. Өөрийнхөө бие даасан, гоцлол концерт болох “Би амьдарч, амьсгалж бас нисэж байна” концертынхоо бэлтгэл ажлын үеэр нэг бус удаа “За, за хийнэ, бүх юм супер болно” хэмээн гоё амладаг хүмүүстэй учирч байсан ч эцсийн бүлэгт тэд сайхан ярьж амлаж байсан шигээ бус харин ажлаа гүйцэтгэж чадаагүйгээ хаацайлах мянган шалтгаан олж чаддаг л хүмүүс байсан. Ажил гэдэг цаасан дээр гэрээний шаардлагатай хэдэн гарын үсэг цуглуулах явдал гэж бодож байна уу.. Тийм бол сайхнаа. Нөгөө талаас бүрэн хариуцлага, итгэлцэл гэдэг бол болж буй үйл хэрэгт хүн үнэн сэтгэлээсээ бүр дурлан байж хийхэд бий болдог зүйл. Энэ бол миний хувьд амьдралын хамгийн гол зүйл, бүх зүйлд чин сэтгэлээсээ бас Хайрлаж дурлан хандах хандлага.

-Улаан-Үдэд дуурийн дуучин, бүжгэн жүжгийн бүжигчид амь зуухад бэрх болов уу?

-Ямар ч тохиолдолд би амьжиргаанаас болж цөхрөхгүй. Магадгүй Бурхан надад үнэнийг, хүмүүс хувирамтгай байдаг гэсэн тэр үнэнийг зориуд харуулсан байж болно. Гэвч тийм ч амархан хэлчих зүйл бас биш. Миний ойр дотныхон, найз нөхөд, хайртай хань минь бас үнэлж баршгүй багшийн минь дэмжлэг надад байдаг. Би энэ концертыг тавихад тусалсан бүх хүмүүст чин сэтгэлээсээ талархаж явдаг юм. Би Бурхан намайг хүнд хэцүү цаг үед орхихгүй гэдэгт дандаа итгэж байсан одоо ч итгэсээр байгаа. Тэр надад ийм үед санаа оноо, боломж хайрладаг юм. Энэ л чухал.

Мэдээж манай болон Оросын бусад театрын жүжигчдийн амь зуух нөхцөл хэцүү. Гэвч ганц юманд итгэлтэй байдаг. Тэр нь манай уншлага, итгэл бишрэл юм даа. Бидний үзэж харж, сонсож байгаа биднийг тойрон хүрээлж буй энэ ертөнц. Дэлхий ертөнц сайхан болох ёстой, өөрчлөгдөх хэрэгтэй, цэвэршиж байх жамтай. Хаанаас цэцэн ухаан авах вэ? Хаанаас хүч тэнхээгээ олж болох бол? Хаанаас тэсвэр тэвчээр, даруу зан сурч болохсон бол?

Хөлс хөдөлмөр өөрсдөө өөрчлөгдөж, оюун санааны хувьд өсөн дэвжиж, өөрийнхөө ажил мэргэжилд гэрэл гэгээ, баяр баясгалан шингээсэн тохиолдолд л үнэлэгддэг юм.

Би эд баялаг бий болох их цалин хөлс авах талаар ярьж байгаа юм биш шүү. Харин ард түмэн рүү жинхэнээсээ, үнэн сэтгэлээсээ хүрч ирсэн тохиололд Бурхан боломж, санаа оноо болон урлагийн өндөр амжилтаар мялаадаг юм. Би үүнд л итгэдэг. Намайг гэнэн энэ тэр гэж магадгүй. Гэхдээ энэ бодол санаа л миний сэтгэлд амьдрах, амьсгалах бүр нисэн дүүлэх урам зориг хайрладаг.

-Та Буриадын дуурийн театрт саяхан болсон хэргийн талаар юу гэж бодож байна вэ? Яагаад соёл урлагийн хүмүүс бие биерүүгээ нударга далайн дайрцгаасан юм бол?

-Яаж ч дүгнэхгүй байгаа. Би тэнд байгаагүй, өөрийн нүдээр хараагүй болохоор яаж дүгнэнэ гэж. Харин дараа нь нэгэн болсон явдлыг тухай бодож байлаа. Тэгэхэд “Кармен” дуурь дээр ажиллаж, хотод реклам түгээх гэж байлаа л даа. Энэ бол намайг дөнгөж театрт ороод анх удаа Кармений хэсгээс дуулах гэж байсан үе л дээ. Тэр үед үзэгчдийг цуглуулах үнэхээр хүнд байсан. Ердөө 10-хан үзэгч ирсэн шүү.

Би тэгэхэд зар сурталчилгаа хариуцсан эмэгтэйд ажлаа муу зохион байгуулсан гэж хатуу сануулга өгсөн юм. Гэтэл тэр хүн бүхнийг өөр дээрээ тусгаж аваад дээш нь гомдол бичсэн байсан. Би түүнийг зодож, цохисон гэж бичсэн байсан шүү бүр.

Удирдлага надаас тайлбар шаардсан даа. Би мэдээж түүний биед ямар ч цохиурын ул мөр байхгүй учир эргүүлээд эмнэлэгийн тодорхойлолт үзүүлэхийг хүссэн юм. Яагаад гэвэл хэн ч түүнийг цохиж авах гээгүй ш дээ. Энэ тун их инээдтэй хэрэг. Гэхдээ хүмүүс бүгдийг толгойг нь уруу харуулж чаддаг л байхгүй юу. Зүгээр л ажлаа үнэн сэтгэлээсээ сайн хийх хэрэгтэй. Харин тэр театрт зодоон болсон эсэхэд гол нь байгаа юм биш. Бидний үйл хэрэг цаашаа үргэлжлэн хөгжиж байгаа, үнэн сэтгэлээсээ л хөдөлмөрлөх хэрэгтэй.

-Та Буриадад урлагийг ивээн тэтгэх явдлын талаар юу гэхсэн бол?

-Ивээн тэтгэх явдал тааруухан байгаа шүү. Нэгэн цагт Урлаг дээшээ гарч, Урлаг мөнгөтэй болох л байх. Энэ өөрчлөлтийг хийхэд хийх ажил маш их байгаа. Хамгийн түрүүнд Оюун санааны хөдөлмөр. Үүний тухай мэддэг, мэдэрдэг хүн бол намайг заавал ойлгох ёстой.

Өдөр бүр унтаж, сэрэхийн хооронд би төлөвлөгөө зохиодоггүй бас хоосон мөрөөддөггүй. Хийх юм их байна. Харин би шударга, сайн сайхан бүхний төлөө ажил хэрэг, бодол сэтгэлээ зориулах хүч хайрлахыг Бурханаас маш их хүсч байна. Хэрэггүй чиг зүг бус харин хэрэгтэй ажил хэрэг өгөхийг дандаа гуйдаг. Саяхан даа манай театрын удирдаач В.Волчанецкий надад Перголзи, Вивальди хоёрын хуучны сүнслэг дуунаас дуулах санал тавьсан шүү.

Хэзээ ч билээ маэстро Волчанецкийтэй манай театрт эгшиглэж болох тийм хөгжмийн тухай ярилцаж байсан минь санаанд орж байна. Энэ тун сайхан гэгээлэг хэрэг. Магадгүй Бурханы ачаар миний сэтгэл оюун бүхний тухай, хүний оюун ухаан хүрч очихыг хүсдэг тэр нэгэн хязгаар, нинжин сэтгэл, хүмүүсийн хайр дурлалын тухай тийм өндөр түвшиний дуу дуулахад бэлэн болсон байж болох юм. В.Волчанецкийн гаргасан саналд үнэхээр талархаж байна. Бид бүгдээрээ, найрал дуу, найрал хөгжим, гоцлол дуулаачид, найруулагч за тэгээд зар сурталчилгааны албаныхантайгаа хамтаар нөхөрсөгөөр нэг нэгийнхээ гараас атган энэ Бурханы дуу хөгжмийг эгшиглүүлнэ гэдэгт итгэхийг маш их хүсч байна даа. Ийм дуу хөгжим, төслийг зүрх сэтгэлгүй хийх юм бол нүгэл болно.. мөн мэргэжлийн бус үүднээс хандсан хэрэг болох биз. Бусад санаа оноо, төслийн талаар одоохондоо дэлгэж яримааргүй байна. Ийм зүйлс их байгаа, харин хамгийн гол нь хөдөлмөрлөж л байна даа.

Үнэндээ жүжигчид Урлагийг авч явдаг гэж боддог тэгээд ч бидний үүрэг бол Урлагийг нэр төртэйгөөр, гэгээлэг авч явах юм. Мөн нэг зүйл хэлэхэд дуучин хүн тайзан дээр согтууруулах ундаа ууж гарах, үүнийгээ өөрийгөө чөлөөлж байна, илүү чөлөөтэй болно гэдэгтэй би ил цагаан дургуй гэдгээ хэлдэг. Эрх чөлөөг хуурна гэдэг бол Урлагийг хуурч буйтай агаар нэг. Би дэлхий дээр Ертөнцийн Урлаг хаанчлах цаг ирнэ гэдэгт итгэж, сүсэглэж мөргөдөг. Бид үүнийг хүсч байгаа эсвэл үл хүсч байгаа зэргээс үл шалтгаалан үнэхээр ЖИНХЭНЭ, АГУУ ИХ ГОО САЙХАНД хүрэх л болно.

-Та хоёр сайхан үрийн ээж. Ажил, ээжийн үүрэг хоёроо яаж хослуулж байна даа?

-Аж амьдрал, гэр бүл болон уран бүтээлээ хослуулах нь одоо миний үүрэг)))) Хэн ч надаас эмэгтэй хүн байх эрхийг булаагаагүй, энэ бол нэгдүгээрт. Миний гол мэдрэмж бол дэлхийн бус агуу их Хайр дурлалын тухай маш их хүсэл мөрөөдөл. Нөхөр, хүүхдүүд минь миний амьдралын хамгийн том баяр баясгалан бас уран бүтээлийн онгод! Бас нэг баярт мэдээ бол миний эцэг, эх Таксимогоос Улаан-Үдэд ирсэн явдал. Тэгэхээр миний хайрт ээж, аав хоёр минь өөрийнхөө зээ нартай байнга уулзаж байх болно гэсэн үг. Бас тэд маань манай нарлаг Буриадын Улаан-Үдийн театрт морилох нь бас мэдээж.

-Итгэл бишрэл таны  амьдралд багагүй байр суурь эзэлдэг бололтой. Та саяхан хүүхдийнхээ нэг ой хүрсний баярыг хийсэн гэсэн?

-Тиймээ нэг ойн баяр нь гайхалтай болсон. Гэгээлэг. Учир нь төрөл төрөгсөд маань нэг дор цуглах шалтаг болсон гэх үү дээ. Одоо ажлын төлөвлөгөө маш шахуу болсон үе шүү дээ. Төрөл төрөгсдөөрөө айлчлах, тэднийгээ гэртээ урих боломж олдохгүй байлаа. Хүүхдүүд хөгжилдөөд л, би өөрөө “Жигүүр” хамтлагтай дуулсан гэж байгаа. Мөн хамтлагийн гоцлол дуучин Валерий Бучимов болон Абида Лыгдынов хоёртой хамтарч дууллаа. Том охин Дари маань хамтлагтай хамт бөмбөрдсөн. Бараг л мэргэжлийн гэж болохоор байлаа.

Будын анхны нэг насны ойн баярыг бид буриад ёс заншлаар хийсэн юм. Харин Дарийн хувьд нам гүмхэн өнгөрсөн дөө. Хамгийн гол нь хүүхэд баярын гол эзэн нь гэдгээ мэдрэх нь чухал. Буда, Дари хоёр энэ бол тэдний баяр гэдгийг ойлгож байсан.

Орос хэлнээс хөрвүүлсэн Майдар Сосорбарам

Орос хэл дээр:http://asiarussia.ru/persons/5500/